Мындан эки жыл мурун чоң апам менен дасторкондо отуруп, турмуш тууралуу сүйлөшүп отурганыбыз даана эсимде, ал айтты: «Өлүм гана орду толгус…» Ал жашоонун күчүн жана анын чексиз мүмкүнчүлүктөрүн ушунчалык так сүрөттөйт экен деп ойлодум.
Бул фраза менин эс-тутумда терең сакталып калган, мен дагы эле аны оор учурларда эстейм. Бул сөздөр тирүү турганда коркпошум керек экенин эске салат. Каталар, тажрыйбалар, жыгуулар — убактылуу. Биз демди алууга мүмкүнчүлүк бар убакта, биздин экинчи мүмкүнчүлүккө, кайра ой жүгүртүүгө жана өзгөртүүгө укугубуз бар.
Муну биздин ата-бабаларыбыз бизден жакшы билишкен. Алардын жашоосу оңой болгон жок, бирок алар ишенүүгө, көтөрүлүүгө, кайра баштоого күч табышкан.
Ал эми кийинки муундарга айтат элем: тайманбай алга баскыла деп. Силер тирүү болуп турганда, баарын өзгөртө аласыңар. Өмүр баа жеткис.
