Табиат чун дусти содиқ ҳамеша дар паҳлуи мост: гармои офтобаш, навозиши насимаш, садои маҳини дарёҳош касро водор месозанд, ки худро орому хушбахт эҳсос кунад. Дар лаҳзаҳое, ки олами атроф ба назар пур аз сару садо ва бо суръат ҳаракаткунада менамояд, табиат барои пайдо намудани оромӣ мусоидат мекунад. Бо нишастан дар лаби ҳавзе ё гаштугузор дар ҷангал, дарк мекунӣ, ки бо табиати атроф ҳамнаво будан то чи андоза муҳим аст. Табиат дар ивази он ҳама эҳсонҳо чизе намехоҳад.
