Табиат нишон медиҳад, ки чи тавр ҳайвонот бо муҳити зисташон созгор мешаванд, чи тавр мавҷудоти зинда таҳаввул мекунанд, то ки дар шароити тағйирёбанда зинда бимонанд. Онҳо моро барои рушди устувор ва аҳамияти истифодаи оқилона аз захираҳо омузиш медиҳанд.
