TIA Central Asia – Cards TJ

Муҳимтарин дарс: агар мо сайёраамонро ҳифз кардан натавонем,бароямон чизи дигаре намемонад. Мо хонаи дигар ва имконияти дигар надорем. Миёни ҳазорсолаҳо роҳи нур дар кайҳон моро танҳо як ҷой қабул дорад. Мо онро Замин меномем.

Барфи сиёҳ дер боз моли олами тахайюлот нест, балки воқеияти руз аст. Он аз аҷоиботи табиат нест, балки фарёди имдодохоҳнаи уст. Ин ҷинояти одамизод аст. Барфи сиёҳ ҳавоест, ки ману ту нафас мекашем. Аммо ин ҳукми бебозгашт нест, озмоиш аст, ки мо бояд бар он зафар ёбем.

Ҳар як навъи мавҷудот – як “хишти” бинои олам аст ва аз даст додани ҳар як ҳиссачаи Зиндагӣ, ҳатто хурдтарин зарраи он, пойдевори ин биноро хароб мекунад. Бояд экосистемаҳоро барқарор кард ва ба ҳифзи навъҳои эндемикӣ ғамхорӣ намуд.

Агар мо Заминро аз наслҳои оянда қарз мегирем, бояд онро ҳадди ақал дар ҳамон ҳолат баргардонем. Ман намехоҳам, ки фарзандонам сайёраи холиро мерос гиранд.

Дар вилояти Акмолински мо гушаи дилфире бо номи Борово ҳаст, ки онро нигини зарини Қазоқистон меноманд. Бо аҳли хонавода ба он ҷо омадан,миёни анбуҳи шамшодҳо сайр кардан, нағмаи мурғони хушилҳонро шунидан ва тамошои акси куҳпораҳоро дар оби мусаффои ин кул дуст медорам.  Аммо ман ғамгин мешавам, вақте мебинам, ки пас аз сайёҳон чӣ қадар партов […]

Агар зистанро дар ҳамоҳангӣ бо табиат ёд бигирем, метавонем ояндаи дурахшони худ ва наслҳои баъдиро таъмин намоем.

Замин имруз хеле нозук аст, мисли пуфак, вале олами атроф бо он ба дуруштиву сахтӣ муносибат мекунад.

Фановариҳо метавонанд ёрирасон бошанд, на харобкор: қаблан дар Қазоқистон рудхонаҳои мусаффо, ҳавои тоза ва ҷангалҳои сабзу хуррам бештар буданд. Имруз табиат тағйир меёбад: об камчинтар, ҳаво ифлостар мешавад ва дарахтонро мебуранд. Мегуянд ки барои чизеро дигар кардан кайҳо боз дер шудааст, вале дуруст нест. Оянда ба худи мо бастагӣ дорад. Агар ба он муносибати мушфиқона […]

Ҳар кас метавонад саҳмгузор бошад: метавонад ба нақлиёти ҷамъиятӣ, ба велосипед ё ба пиёдагардӣ афзалият диҳад. Шаҳрдоронро лозим меояд , ки манбаи неруҳои алтернативиро афзоиш диҳанд, меъёрҳои экологиро беҳтар созанд, теъдоди ҷойҳои сабзу хуррамро бештар намоянд. Ҳавои тоза зарурат аст, на ҷузъе аз таҷаммул.

Дирӯз дарахтҳо — имрӯз тангаҳои бурида! Чаро? Мегӯянд, ки ин буриши санитарӣ ва ҷавонсозӣ аст — дарахтҳо ҳаракати нақлиёт ва кори алоқаҳоро монеъ мекунанд… Ҳоло онҳо зишт бурида шудаанд, ҳамон тавр, ки ба сутунҳо мувофиқ бошад…

Рузу шабон ,сол паси солҳо,Мегузарад умр чу як раҳгузар.Дидани субҳ нест ба домони куҳ,Нест зи неруи ҷавонӣ хабар. Мавҷи дарё намкунад туғён,Регҳои хамуш ҳокиманд.Гоҳ гоҳе ба ҷои мазраи сабзХасу хошоки зард дар нақшанд. Нест дар дашти беканори қазоқ,Ҷилваи дилфиреби ҷайронҳо.Муши хурмоӣ аз канори роҳ,Нест шоҳиди гашти мошинҳо. Гоҳ Каспий вале ҳамеша Арал,Оҳи шабгирашон барои об.Рафт […]

Агар чораҳои муносиб барои ҳифзи муҳити зист андешида нашаванд, ин расм метавонад ба ҳақиқати воқеӣ табдил ёбад!

«Он ки эҳтироми обро дорад- муътабар мешавад, он ки беэҳтиромӣ мекунад- хор мешавад» Жеңижок (Өтө) Көкө уулу, (1860–1918) «Аккан суу» («Оби равон»).

Амиқтар нафас бикаш… агар метавонӣ.

Аз ин ҳама пластик нафасгир мешавам. Куҷо шуданд зарфҳои шишагин, халтаҳои риштаии ба маротиб истифодашаванда, маҳсулоти босифату мустаҳкаме, ки солҳо ба бобою бибии мо хидмат мекарданд?

Офатҳои табиӣ ҳушдоре ҳастанд, дар мавриди он ки то чи андоза иртиботи инсон бо табиат нозук аст. Обшавии пиряхҳо дар куҳсори Осиёи Марказӣ моро аз об маҳрум месозаду туфон шаҳрҳоро аз байн мебарад. Вале магар табиат ниқор мегирад? Не. Табиат танҳо камфаъолии моро инъикос мекунад. 

Ҳикмати кучманчиён: аҷдодони мо медонистанд, ки барои бақароршавии муҳити зист, пас аз истифодаи он, вақт лозим аст. Аз қадимулайём, аз замони скифҳо то хонҳои Қазоқ одамон барои сукунат ва чарогоҳҳо ҷойҳои махсус доштанд. Қазоқҳо чунин ҷойҳоро «қистав», «көктев», «жайлов» и «күзеу» меномиданд. Чарогоҳро мутобиқи фаслҳои сол интихоб мекарданд. Қистав барои замистонгузаронӣ буд ва дар наздикии […]

Табиат чун дусти содиқ ҳамеша дар паҳлуи мост: гармои офтобаш, навозиши насимаш, садои маҳини дарёҳош касро водор месозанд, ки худро орому хушбахт эҳсос кунад. Дар лаҳзаҳое, ки олами атроф ба назар пур аз сару садо ва бо суръат ҳаракаткунада менамояд, табиат барои пайдо намудани оромӣ мусоидат мекунад. Бо нишастан дар лаби ҳавзе ё гаштугузор дар […]

Тамоми бадбахтиҳоро бо дасти худамон месозем.

Ҳама чиз дар дунё ба ҳам рабт дорад, ҳар ҳаракат ва ҳамагуна фъолияти инсон сайёраи моро дигаргун мекунад, зеро мо ҳама саворони як киштием.