Ҳикмати кучманчиён: аҷдодони мо медонистанд, ки барои бақароршавии муҳити зист, пас аз истифодаи он, вақт лозим аст. Аз қадимулайём, аз замони скифҳо то хонҳои Қазоқ одамон барои сукунат ва чарогоҳҳо ҷойҳои махсус доштанд. Қазоқҳо чунин ҷойҳоро «қистав», «көктев», «жайлов» и «күзеу» меномиданд. Чарогоҳро мутобиқи фаслҳои сол интихоб мекарданд. Қистав барои замистонгузаронӣ буд ва дар наздикии ҳавзҳои об, дар доманакуҳ, ё дар як гушай ҷангалзор ҷойгир мешуд. Көктев и күзев дар баҳору тирамаҳ истифода мешуд. Маъмулан ҷойҳои гарм ва как-кам барфдор интихоб мешуд. Тобистон кучманчиён ба жайлов – ҷойҳои салқину соядор мерафтанд , ки ҳам одамон ва ҳам чорпо аз гармо сарпаноҳе ёбад.
