Көшпенділер даналығы: бабаларымыз қоршаған жерді бір жайлап кеткеннен кейін оның қайта дүр сілкінуіне уақыт керек екенін білетін. Ғасырлар бойы, скифтерден Қазақ хандығына дейін, адамдардың үй тігетін, мал жаятын бөлек жері болатын. Қазақстан оны «қыстау», «көктеу», «жайлау» және «күзеу» деген. Жайылым жыл мезгіліне қарай таңдалатын: қыстау – адам мен малдың қыстап шығуына қолайлы, суға жағын, тау етегіндегі не орманның шетіндегі жер. Көктеу мен күзеу – ел көктем-қыста аялдайтын, қары жұқа жерлер. Жазда көшпенділер жайлауға – адам мен мал салқынынан сая табар тау басына көшетін.
