Мувозинати нозуки иқлим дар сайёраи мо ба омилҳои бисёре вобаста аст.
Амалҳои ноандешида ва харобиовари одамон ба солимии муҳити зист таъсири манфӣ мерасонанд, устувории онро заъиф мегардонад. Дақиқан чун ҳолати бозии ”ҷенга”.
Кандани як дона хишт аз девори бино, маънои аз байн бурдани навъҳо, тахриби муҳити зист ва истифодаи навъҳои ғайриэкологии маводи сухт, воситаҳои ҳамлу нақл ва истеҳсоли барзиёди молу маҳсулот ва бехатар аз байн бурданашон, моро ба шикасти ногузир ва вайрон шудани он бино ки манзур иқлим аст наздик меоварад.
