Мазмуни суханони шоири тоҷик Рудакӣ аз шеъри “Шаҳри майдон”: “Вақте инсон мувозинати табиатро халалдор мекунад, азоб кашиданаш ногузир аст, зеро замин барои озор диданаш ниқор мегирад”. Ин мисраъҳо аз нозукии табиат ва аз натиҷаи муносибатҳои ғайриоқилона нисбат ба он дарак медиҳанд.
