Кыргыз эли кылымдар бою табият менен гармонияда жашап, ага терең урмат-сый көрсөтүп келген. Тоолор, дарыялар, токойлор — жөн эле пейзаж эмес, алар ыйык, жашоонун ажырагыс бөлүгү катары эсептелген. «Кожожаш» дастаны бул балансты бузуунун кесепеттерин эскертет. Чебер мерген Кожожаш тоо текелердин баарын кырып, күчүн далилдегиси келген. Бирок табият ач көздүктү кечирбейт. Бороон-чапкын болуп, трагедиялуу тагдырга туш болду. Бул окуя түбөлүктүү чындыкты камтыйт: ким табиятты өзүнүн пайдасына гана чексиз колдонсо, эртеби-кечпи кесепеттерге туш болот.
