14 жастағы жасөспірім табиғат мәселелеріне бас қатырып жүргеніне таңғаларсыз. Ал мен құрдастарым арасында соны ойлайтындар азайып бара жатқанына қынжыламын. Біз деген келешекпіз, алайда өзіміз келешекте тұратын жерімізді аяламаймыз.
Достарымнан жаһандық жылыну тұралы ойын сұрағанмын. Біреуі ғалымдар бәрін түзейді деді. Енді біреуі түбінде адамзат Жерді тастап, Марсқа ұшып кетеді деді.
Алайда ата-анамыз бізді жайқалған алқаптарға, көк аспанға, мөлдір суға қуансын деп армандады емес пе? Мен де соның бәрін өз балама көрсетсем деймін. Тек менің балам басқа нәрсені көретін сияқты. Мына дүниені сақтап қалайықшы.
