Мен туулдум ушул планетада. Ал жерде аба оор болчу. Тегерек болуп боппоз, алыстан баары ого бетер түссүз көрүндү. Бул планетаны кыдырып жүрүп жашыл планетамды ого бетер сагындым. Чарчап-чаалыккан жердин үстүндө кыдырып жүрүп, мен бир кезде басып жүргөндү жакшы көргөн жерлерди көрбөй калдым, ал токойлорду, бир кезде мени ушунчалык бактылуу кылган шалбааларды көргөн жокмун. Ал эми баары өз убагында алынбай калган бир бочка бензинден башталгандай сезилет. Мен ачууландым, анткени бардыгын сактап калса болмок эле. Баарыбыз таза планетада жашай алмакпыз, бирок баарыбыз анын мага тиешеси жок деп ойлодук. Акырындык менен ачуумду басып мен… Ойгондум. Мен ойгонуп, баарын сактап калууга мүмкүн экенин түшүндүм.
