Qurg‘oqchilik, xarob bo‘lgan yer, yorilgan tuproq, qurib qolgan daraxtlar – bular tabiatning tashvishli ogohlantirishi. Osmonni qora tutun qoplagan, zavod mo‘rilaridan chiqayotgan quyuq gazlar quyosh nurini to‘sib qo‘ygan. Atrofda hayotdan asar ham qolmadi: yam-yashil dalalar yo‘q bo‘lib ketgan, daryolar va ko‘llar qurib bitgan. Axlat bosgan kimsasiz yerlarda faqat shamolning sovuq uvillashi eshitiladi. Bir paytlar hosildor bo‘lgan tuproq changga aylanib, yashash uchun yaroqsiz holga kelgan. Yer yuzasi axlat bilan qoplangan. Plastmassa, metall parchalari – bularning barchasi insonlarning tabiatga befarqligini ko‘rsatadi.
